Stichting Zami
Vrouwen in de politiek: 'Vrouwen moeten zich gedragen als mannen'
Het glazen plafond, en meer bepaald hoe dit tot uiting komt in de politiek. Het aantal vrouwelijke politici mag dan toegenomen zijn de laatste jaren, er zijn nog steeds heel wat uitdagingen. Vrouwen voelen zich ook vaak geviseerd. Ten onrechte? Vrouwen stoten ook nog steeds zelden door naar topfuncties? Is er sprake van discriminatie of zijn vrouwen hier zelf ook schuldig aan?
Vrouwen hebben het niet alleen moeilijk in de politiek, ook de arbeidsmarkt zijn er nog heel wat uitdagingen. Is het kostwinnersmodel volgens u nog steeds van toepassing op de meeste gezinnen? Of hebben fenomenen als “de nieuwe man” de zaken veranderd?
Ik denk dat de nieuwe man eerder een mediahype is. Het kostwinnersmodel is er nog altijd. Vanuit de vrouwenbeweging en ook wel de politiek streeft men naar “contractplanning”, waarbij mannen en vrouwen op hetzelfde moment en een gelijk aantal uren arbeid verrichten en men dus het kostwinnersmodel tracht weg te werken. Dit is echter een proces van lange termijn, want het is ook een mentaliteitskwestie. Men verwacht nog altijd dat de vrouw indien nodig een stapje terugzet in plaats van de man, al nemen tegenwoordig meer mannen vaderschapsverlof op of kiezen ze voor een tijdelijke loopbaanonderbreking. Maar we moeten niet expliciet van het kostwinnersmodel af. Het is vooral de periode tussen 25 en 35 jaar die verlicht moet worden. Nu kennen vele koppels in die periode een zware belasting door het feit dat men in die levensjaren bezig is met het bouwen van een huis, opvoeden van kinderen, carrière maken,…