De nieuwe beleidsnota vrouwenemancipatie vastgesteld in het College van B&W. Wij zijn blij dat de gemeente weer volop aandacht besteedt aan het thema, dat ze dat op basis van de Vrouwenmonitor hebben gedaan. Ook dat er concreet financiele middelen gekoppeld worden aan de plannen die voor een goed deel direct doorgezet wordt naar de vrouwenorganisaties. Er zijn honderd-dertig actieve vrouwenorganisaties in Amsterdam, die veel voor de emancipatie van hun achterban betekenen. Het Service Punt Emancipatie heeft bij vertegenwoordigers van zestig van deze organisaties geïnventariseerd met welke moeilijkheden Amsterdamse vrouwen kampen. Er zijn vijftien uiteenlopende knelpunten geagendeerd. 1. De weg naar betaald werk verloopt moeizaam voor veel vrouwen. 2. Een evenwichtiger verdeling van werk en zorg voor moeders én vaders is gewenst. 3. Teveel Amsterdamse vrouwen kunnen financieel niet op eigen benen staan. 4. Vrouwen zijn vaker en langduriger arm dan mannen. 5. Teveel vrouwen hebben schulden door te weinig financiële vaardigheden. 6. Alleenstaande moeders hebben specifieke steun nodig. 7. Slechte beheersing van het Nederlands houdt vrouwen in sociaal isolement. 8. Sommige vrouwen leven in verborgenheid en zijn compleet afgesloten van de samenleving. 9. Vrouwen zijn nog altijd vaker slachtoffer van huiselijk, seksueel en eergerelateerde geweld. 10. De stille problematiek van jonge vrouwen en meisjes verdient aandacht. 11. Een vrije verkenning van seksualiteit is voor veel meisjes een utopie. 12. Teveel mannen remmen de emancipatie van hun vrouwen en dochters. 13. Vrouwen met lesbische gevoelens voelen zich onvoldoende gehoord en gesteund. 14. Zelforganisaties van vrouwen zijn (te) kwetsbaar. 15. De samenwerking tussen vrouwenorganisaties en reguliere hulpverlening verloopt moeizaam en er zijn weinig organisaties die zich richten op meisjes en jonge vrouwen. Visie en aanpak Het college vindt dat vrouwenemancipatie primair de verantwoordelijkheid is van mensen zelf: Van vrouwen, mannen, bedrijven en maatschappelijke instellingen. De gemeente heeft alleen een actieve rol daar waar emancipatie geen kans krijgt, veiligheid in het geding is of participatie achterblijft. Daarnaast draagt de gemeente bij door de eigen kracht en het talent in de samenleving aan te spreken en waar nodig te faciliteren. Met dit emancipatiebeleid wordt invulling gegeven aan de burgerschapsvisie van het college: ‘Burgerschap en Diversiteit: geen burgerschap zonder hoffelijkheid’. Doel daarvan is te bevorderen dat Amsterdammers meedoen en verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf en voor de stad. In het nieuwe gemeentelijk beleid staan twee overkoepelende doelen centraal: 1. het bevorderen van economische zelfstandigheid door middel van arbeidsparticipatie en 2. het bevorderen van zelfbeschikking en autonomie bij vrouwen van niet-westerse komaf. Het college zet zich in de periode 2011-2014 hiervoor in door de eigen kracht van vrouwen in de samenleving te versterken, te faciliteren en te verbinden. Vrouwenorganisaties en –netwerken zijn leidend in het oplossen van knelpunten die Amsterdamse vrouwen ervaren. Aanvullend besteedt het college aandacht aan de positie van vrouwen en meisjes in het lopende beleid en in beleidsontwikkeling op het terrein van arbeidsmarktparticipatie, economie, armoedebestrijding, personeel, welzijn, inburgering, burgerschap en diversiteit, zorg en veiligheid. Prioriteiten in het gemeentelijk beleid Het college kiest voor vijf speerpunten in het beleid. 1. Economische zelfstandigheid 2. Zelfbeschikking 3. Zelfbewust opgroeien 4. Emancipatie van vaders 5. Zichtbaarheid van lesbische vrouwen.